Mijmerende wandelschoenen

vrijdagavond geschreven
 
ze fluisteren mijmerende woordjes
lijken zelfs ietwat opgewonden
dromen vannacht vast en zeker
van wie weet wel onbekende kronkel paadjes
met nu eens klimmen en dan weer dalen
of zetten ze hun stappen ergens in het zand
kuieren ze gemoedelijk langs de waterkant
wordt het verdwalen in het bos
of ergens slenteren  tussen heide bloemen
 
de voeten die bij hen horen
zullen hen de weg wel wijzen
nu de doos waarin ze wonen
zo juist dicht bij de voordeur mag kamperen 
 
 
             ©  Merel

Voor Joke

morgen voelt droef schrijf je
en in je hart tranen druppeltjes
een stroom van ik mis je zo
 
kom ik neem je mee naar buiten
zie je hoe het pluizenbolletje
vleugeltjes krijgt
met de adem van de wind
de weg vindt
naar daar waar onze broers
uitrusten in hun witte wolken watten huisje
 
ik heb een boodschap meegegeven
hoe we moedig ons levenspad bewandelen
ons wikkelen in de warmte van herinneringen
hoe we een boeketje ik zie je graag plukken
en op een regenboog van tedere kleuren
kuiert het gemoedelijk tot daar bij hen
 
ik ben heel zeker dat ze het begrijpen
en van daarboven
met een bundel licht
ons lieflijk een schouderklopje geven
 
         © Merel

Een boom in Diependael

je kijkt me aan
met ogen
die dromen van verlangen
 
of ik met je mee ga
langsheen de schoonheid
die in alle stilte
groene fluister zinnen ritselt
 
al ben ik oud en stram mompel je
zo lang reeds vastgeroest  met de ondergrond
en al lijkt het alsof ik op krukken loop
 
ik voel me als een vlinder op ontdekkingsreis
met kriebels in mijn buik
die als nieuwsgierige blikken
heen en weer schommelen
 
             ©  Merel
 
 
De tweede foto van ‘Diependael’ van Mickey’s blog bleef heel dicht bij me … zo dicht dat woordjes verstrengelden tot zinnen :
 

Het kan gebeuren

het kan gebeuren
op een doodgewone dag
er is iets dat me raakt
dicht bij me blijft
niet los kan laten
 
zo maar een woord of een stil gebaar
ik koester het
neem het mee naar boven
leg het zachtjes te slapen
streel het in al zijn eenvoud een goede nacht
 
en ’s morgens bij het wakker worden
staan letters me ongeduldig op te wachten
ze popelen als dartele spring in veldjes
dansen uitgelaten in mijn pantoffels
nemen me mee naar daar
waar mijn woordjes nieuwe zinnen kneden
 
              ©   Merel

Er is iets

er is iets met het rokje
gisteren nog braafjes
aan een kapstok in de kast
 
nu vrolijk zwaaiend
met speelse blikken naar de wind
en blote benen die kriebels voelen
 
er is iets met de zomer
nu de adem van de lente
stilaan wat warmer wordt
 
             ©  Merel