Laten we

laten we nog wat dansen 

zinnen blikken in het dichtbij zijn

samen kuieren tussen de lijntjes van poëzie

de tijd knuffelen die we nog hebben

nu tot ziens ons bijna staat op te wachten

 

door het deurtje van mijn binnenkamertje

stappen de afgelopen dagen mijmerend naar binnen

ze nestelen zich gemoedelijk op hun plekje

en weten me te verwarmen 

als jij weer ver weg je levensloop volgt

 

          ©  Merel           

 

Poëzie

iets fluistert noem het poëzie 

nu zijn zoen je wang verwarmt 

zijn blikken in je ogen kijken 

het plagerige zo speels je bekoort 

en zijn stem naast je wandelt

 

ja mijmer ik dit is poëzie 

nu ver weg voor even zo dicht bij me is 

en een moederhart

op de schommel van het samenzijn

zo blij is met de dagen die we samen delen 

 

             ©  Merel

Vleugelwoorden

uit het niets komen vleugelwoorden 

ze zweven lichtjes op een mijmerdraad 

met kleine stapjes dichter bij het dicht 

ze spinnen gaten in de wolken

en in het kloppend hart van een lichtbundel

ontdekken ze het open poortje van een droom 

 

             ©  Merel                     

 

Alpenkamp

Zondagochtend vertrekt ons jongste weer op Alpenkamp ….. speciaal voor blinden en slechtzienden

 

je bergschoenen kijken je uitdagend aan 

kies je weer voor de zwaarste bergtocht 

lees je in hun veters 

de laatste spullen worden ingepakt 

morgen zie je iedereen weer terug 

begeleiders die het licht zijn

voor zij die het niet goed zien 

samen met hun rugzak

om je veilig en wel aan vast te houden

de kookploeg die je staat op te wachten 

na een dag van klimmen en dalen 

met heerlijke geuren in het heem

en een tafel die zegt laat het je smaken

de avonden met warme verhalen 

en je gitaarklanken als afsluiter van een mooie dag

met een geniet ervan wuiven we je morgen uit 

tot in augustus dan staan we je weer op te wachten

 

                     ©     Merel           

 

Ik hoor

ik hoor hoe letters ontwaken

we hebben er zin in fluisteren ze

er schommelt iets op de lippen van hun mond 

zullen we woorden kneden mijmeren ze

zachte zinnen die de dag omarmen

als een knipoog gedragen door de wind

met liefdevolle vleugels van beminnen

en sprankelende bubbels in hun buikgevoel

zullen we schittert het glinsterend in hun ogen

 

                    ©   Merel 

Buien

buien drijven weg

licht priemt door de wolken 

je geeft me je regenjas

straalt een brede glimlach 

morgen zeg je

zomer ik weer mijn zomer 

speciaal voor jou

 

          ©   Merel  

Woorden

slapen je woorden vraagt het gemijmer 

zijn ze misschien moe

neen fluister ik 

ze houden van de zomer 

van het buiten zijn 

schrijven in gedachten nieuwe zinnen

laten ze groeien in het tuintje van hun voelen 

zo nu en dan gaan ze even binnen

om wat van hun vruchten met anderen te delen

 

              ©   Merel