Voor mijn jongste zoon

dat waterlanders als pijnscheuten je kwellen
je hoofd verdrinkt in rare kronkels
de duidelijkheid die je dacht vast te grijpen
als wrakhout in de zomerzon naar adem hapt
tot hij uitgeput struikelt over de wortels van je verdriet
dat had je niet verwacht

je dacht een cijfer op je oog te plakken
zelfs al was het bijna niets
het was toch altijd zoveel meer dan het niet weten

ik wil je troosten maar ik weet niet hoe
probeer de moed die je verliest weer op te rapen
een vergezicht kan ik je niet geven
alleen een hart zo vol van moederliefde
en een mijn jongen ik zie je graag

            © Merel

Advertenties

Bloemetjes zo lief (5)

het liefdesvocht kriebelt verrukkelijke zinnen
het lijkt alsof de zomer 
blootsvoets
in het koele water verfrissing zoekt

een vlinder neuriet in het hartje van het bieslook-kruidje
luistert naar zijn mijmerend verlangen
strekt haar vleugels
streelt het voelen van het vergeet-mij-nietje

                       ©  Merel

Bloemetjes zo lief (4)

de lucht kleurt blauw met witte schapenwolkjes
met de stralen van het licht groeit het vruchtbeginsel
het wordt zwoel alsof de muze gloeiend heet
twee bloemetjes met liefdesvocht besprenkelt

het bieslook-kruidje voelt zich zomers
mijmert hoe het zou zijn
iets verder staat het vergeet-mij-nietje
dromend naar hem uit te kijken

           ©  Merel

Yasmine

                        Yasmine :  3 maart 1972 –  25 juni 2009

 

je lied haperde nog even
bevend in het niet meer kunnen
noten die ooit nog met je lippen walsten
verstomden en kraakten dode woorden

het afscheid liep je tegemoet
wacht nog even, dit is voor zo veel later
maar je leek het niet te horen
je adem zei het is genoeg geweest

vandaag zing je hoog in de wolken
dans je met je veerman in de regen
nu ben je dat wat je ooit zong
zo onbereikbaar en zo ver weg
maar diep in mij blijf ik aan je denken
diep in ons vergeten we je niet

            ©  Merel

Bloemetjes zo lief (3)

vers gesponnen dromen rekken zich wat uit
ze voelen zich behaaglijk
bekoren de voetstap van het verder gaan
de zon weeft gouden draden
en vleugelt een glimlach van verbonden zijn

het bieslook-kruidje voelt iets bewegen
het lijkt alsof golfjes klotsen in zijn buik
wat is het toch vraagt hij zich af
dat ene iets nog nooit gevoeld


 

          ©  Merel

Bloemetjes zo lief (2)

de ochtend trekt haar mooiste jurkje aan
hier en daar hoor je wat geritsel
nu de dag stilaan wat meer van zich laat horen
vanuit een boom begroet een merel de nieuwe dag
een dauwdruppel glinstert adembenemend
het gras ruikt naar vers gesponnen dromen

het vergeet-mij-nietje weet niet wat haar overkomt
binnen in haar klopt het hartje wat sneller

zou het kunnen vraagt ze zich af
dat het bieslook kruidje haar wel ziet zitten
ook al is ze klein ze straalt als nooit voorheen
nu kriebel dingetjes plots in haar groeien

               © Merel

 

Bloemetjes zo lief

                         

de stilte draait zich nog even om
in het rustgevende van het net niet wakker worden
nog even woont ze in een glans van bijna licht
tot de dageraad zachtjes ontwaakt
een mijmerende streling haar verwarmt 

wie ben je fluistert een bieslook kruidje
je bent zo betoverend mooi
ik voel me goed zo dicht bij jou
je weet me te bekoren
ik wil je strelen en mijn dromen met je delen

ik ben een lentebloemetje om van te houden
diep in mij groeit de ware liefde
ik ben zachtaardig en wil je graag behagen
noem me maar vergeet-mij-nietje

               © Merel