Februari zondag

een laatste februari zondag
blauwe lucht vraagt zich af
waarom voel ik nog geen lentekriebels
een koude oostenwind fluistert
ik ben de winter nog niet moe
de nacht wikkelt zich in een extra dekentje 
want vries man danst nog even in het rond 
binnen verwarmen we ons aan gezelligheid
in het hart van tulpen kleurrijk in een vaas
klopt het hart van nog eventjes geduld
 
            © Merel

Het huis

donderdag afscheid genomen van het huis van mijn ouders, voor de allerlaatste keer de deur dicht getrokken –  en vandaag zaterdag zou mijn vader 88 jaar worden. 

 
ik zie weer het meisje
in het huis van haar kinderjaren
spelen in de tuin van het goed gevoel
buurman roep niet zo naar je duiven
straks maak je mijn popje wakker
dadelijk eet ze gebakken aardappeltjes met tonijn
want ja dat gebeurt vaak op vrijdagavond
dan nog wat tv kijken
samen gezellig in de living
en als ze slapen gaat
eerst wat mijmeren bij het vensterraam
kijk daar weer een trein in de verte
en de maan en sterren knipperen een slaapwel
ja vlug naar bed want morgen is haar papa jarig 
 
nu dwaalt de vrouw nog even in de kamers
een laatste blik en een krop in de keel
haar ouders en broer ze zijn niet meer
dadelijk sluit ze de deur voor de laatste keer
 
             ©   Merel

Zachte woorden

Woensdag op mijn werk … iemand die belde om een inlichting te vragen … tot plots het gesprek over mijn ouders ging …. ze herinneringen ophaalde … het me ontroerde … blij maakte om te horen hoe ze over mijn ouders sprak 

 

wat zachte woorden
gesponnen herinneringen
gewikkeld in het goed gevoel
sommigen nooit geweten
hoe jij mijn ouders kende
schommelen plotseling 
op een lijn van jou naar mij
hoe het me verwarmt
dat wat je vertelt
de liefde tussen hen
die je daar zag openbloeien
ik koester het in mijn voelen
kleed het in mijn zinnen
en laat het lieflijk zweven in mijn zijn
 
            © Merel

Wat foto’s

ik kom nog wat foto’s tegen
jij en mijn moeder
beelden van zo lang geleden
en ik vraag me af 
hoe het nu met je gaat
ben je gelukkig daar
in je wolken huisje
zijn jullie nu weer samen
haal je herinneringen op 
en kijk je van daarboven
beschermend naar mij
ik schrijf wat woordjes
laat ze dwarrelen in de wind
wie weet misschien komen ze wel
tot daar waar je nu bent
 
         © Merel

Rijmdraden

hoe rijmdraad
in de stilte van het zijn
witte mijmerbeelden weeft
als een bruid
in haar mooiste winterkleed
het gras versiert
de februari ochtend is nog pril
heel even houdt de woensdag haar adem in
tot de zon zich uitrekt
en het licht als een schilder
de horizon in warme tinten kleurt
 
           ©  Merel