Laten we zacht zijn

laten we zacht zijn
als de glimlach van het licht
gespiegeld in de stilte van de dageraad

laten we zacht zijn
als het wiegen van een wiegelied
in de warmte van een moeder voor haar kind

laten we zacht zijn
als de streling van het samenzijn
in de ziel van ik zie je graag

laten we zacht zijn
zacht zijn voor elkaar

           ©  Merel

 

A.    

 

Broer (6)

het voelt niet goed broer

je ogen
ze staren met een doffe blik
het  vuur dat niet meer brandt
zo leeg en moedeloos
vol twijfels in je binnenste

je stem
zo stil en van heel ver
een gefluister van ik probeer het nog
zo’n monotoon gezoem
verwarde woorden die op je lippen hangen

je slaapt
ben je zo moe
heb je je vechtlust even aan de kant gelegd
weet je niet meer hoe het verder moet

het voelt niet goed broer
helemaal niet goed

         © Merel

Broer (5)

jij en ik
we hebben iets
dat niemand anders heeft

alleen het vruchtbeginsel
van jij en ik
begon ooit in dezelfde schoot

of ik het je ooit vertelde
vraag ik me af
ik was negen
jij groeide heel stilletjes
in onze moederschoot
wat anderen ook beweerden
ik wist heel zeker het kon alleen een broertje zijn

nu lig je daar reeds negen weken
tussen witte lakens
met in je blik twijfel en ook angst

broer wat ik je zeggen wil
kijk in de ogen van je grote zus
ik geloof in jou

de horizon is ver
met wolken die donkere spinsels breien
maar ooit daarin willen we geloven
ooit kleurt ze wel weer blauw

           ©   Merel

Of

of ogen kunnen zoenen
lees ik in het gemijmer van je blik

ik zoen oog je gehuiver
met  golven van warmte
die zacht vonkend in ons wonen

          © Merel

Uit de navel

uit de navel van het licht
ontwaakt een nieuwe dag

een ochtendzoen aanschouwt het wonder
binnen in haar kriebelt het verlangen

ze kijkt naar de adem van je slaap
rekt zich tastbaar voor je uit

ontrafelt voor jou haar lippendicht
in de ontroering van je wakker worden

           ©   Merel

Ook al regende het

ook al het regende het dichterswoorden
in het voetspoor van een zaterdag
een bloesemvrucht omarmde
het witlicht van verlangen

laat ons zacht zijn
fluisterde een druppel op je huidgevoel

je verstrengelde in het thuiskomen
het zielsverbonden zijn van intieme letters

               ©  Merel