Nog vroeg

het is nog vroeg
dauwdruppels ontwaken
in het licht van een parelend verlangen

op het bankje van het roerloos kijken
in het schijnsel van gouden tinten
zit ik naast de stilte

ik spin me in haar armen
en in een rust zo rustgevend
glimlach ik stille woorden

           ©  Merel

Mag ik je lente zijn

mag ik je lente zijn
fluistert het boterbloemetje
en ze strooit  een zee van gele glimlachjes
over het gemijmer van  het gras

ze maakt een afspraak met een warm briesje
stuurt een knipoog naar de wolken
waar blauwe linten wuiven
en hoopvol de vroege ochtend zoenen

in de boomgaard van verlangen
ontwaken takken uit hun winterslaap
en in een weiland ietwat verder
huppelen lammetjes vrolijk in het rond

               ©    Merel

Geluk

je gaat slapen met flarden van geluk
geplukt uit het boeketje
van een gelukkige dag
 
je koester het 
in golven van een warme gloed
legt het voorzichtig onder je hoofdkussen
en je wikkelt je in het goed gevoel
 
         ©  Merel

Ingetogen letters

22 maart zal nooit nog hetzelfde zijn

 

ingetogen letters wikkelen woorden
in zinnen van nooit vergeten
een prille lentedag een jaar geleden
toen alles anders werd
 
zo veel missen zo veel pijn
zo veel nog niet verwerkt 
of het ooit zal lukken
klopt bange slagen in zo veel harten
 
een voetstap stopt heel even
vraagt de stilte om heel stil te zijn
en knuffels knuffelen
draadjes van verbonden zijn
 
            ©  Merel

Er is iets

er is iets met de vroege ochtend
een zonnezoen die je wang zachtjes streelt
het licht dat vrolijk in je kamer danst
met snelle stappen ga je naar buiten
net op tijd voel je hoe verzen
een afspraak maken met de lente

          ©   Merel

er beweegt iets

er beweegt iets in het letterbos
windvlagen zeuren in het rond 
en woorden wapperen
aan de takken van hoe hou ik me vast
buien komen dichterbij
druppelen al hun kunnen
een zin valt kletsnat op de grond
en schrijft ‘een zaterdag in de regen’
 
            ©  Merel