Levensboom

Vandaag wordt mijn vader 87 jaar
 
het zijn er al behoorlijk veel
al die takken aan je levensboom
jarenlang bijeen gespaard
vertellen ze het verhaal
van schaafwonden gesprokkeld in je onderweg
en natuurlijk ook mooie herinneringen
die het leed wat verzachten
 
vandaag komt er weer een takje bij
het is behoorlijk broos
een beetje wankel in zijn gang
vergeet zo nu en dan een beetje
hoe gisteren ook weer kleurde
en voor het eerst groeit het
in een kamertje ver weg van je vertrouwde huisje
 
gelukkig is er je tafel aan het vensterraam
een merel die uitbundig naar je zwaait
zo teder lief een liedje voor je fluit
zo blij dat jij er nog steeds bent
 
          © Merel
Advertenties

Je zegt

je zegt klein
en ik maak me ontzettend klein
kruip in de voering van je jas
dicht bij het kloppen van je hart
luister ik naar de toonladder
van liefdesgolven die je voor me golft

                © Merel

          

Mijn ver weg kind

Morgen dinsdag wordt onze ver weg zoon 30 jaar

 

toen je zo lang geleden mijn schoot verliet
liet ik je reeds een heel klein beetje los
voor ik het wist was je een kleuter
stond je huilend bij je eerste schoolpoort dag
niet omdat ik je daar achterliet
maar wel omdat ik je kwam halen
en je nog zo graag met puzzels wilde spelen

nu zijn we zo veel jaren verder
ben je een man die je vleugels spreidt
en weet ik hoe moeilijk loslaten wel kan zijn
ik zou je zo graag in mijn armen willen knuffelen
een zoen zoenen op deze dag zo heel bijzonder
mijn ver weg zoon in mijn voelen zo dicht bij mij

             ©  Merel

Schakeltjes

Voor mijn vader

is er soms een schakeltje dat niet goed meer werkt
nu je af en toe wat verwarde woorden rondom je zaait
zelfs zij in haar witte jas sprak me er over aan
 
wie weet heb je het in je huis vergeten
of verloren ergens in je onderweg van daar naar hier
zal ik eens goed rondom me kijken
misschien zie ik het wel ergens liggen
kom ik je kamer binnen en zeg dan tegen jou
kijk eens wat ik voor je heb meegebracht
en draaien schakeltjes weer net zoals het vroeger was
 
als dat zou kunnen zucht een opgeluchte adem
maar diep in mij weet ik dat je stilaan
wat van je schakeltjes laat vallen
 
         ©  Merel