Ik kristal glans

Het was een donderdag, 29 november 1991
Het is een donderdag, 29 november 2012
Het is 21 jaar geleden dat mijn moeder aan haar laatste reis begon

ik kristal glans eenentwintig parels
in het lichtveld van die ene ster

voel me gesterkt nu in de witte bedding van de moederschoot
mijn grote kleine broer veilig zielsdicht bij haar mag wonen

             ©  Merel

Advertenties

Voorbij het oog

voorbij het oog van het ontwaken
in het klankspoor van de stilte
draagt het licht de laatste resten
van eenzaamheid in haar armen

nog even wiegt ze het heel zachtjes
in de weerspiegeling van open zinnen
streelt het mijmerend verlangen in haar schoot
kneedt geborgen zijn in de voetsporen van haar navel

               ©  Merel

Ik leg mijn handen

ik leg mijn handen
in het ochtendrood van je avondmijmering

pluk voor eens geen woordjes
uit het tuintje van mijn ziel

in de stilte van het verwonderd kijken
voel ik me klein en zo dankbaar dat ik mag zijn 

               ©  Merel

Er bewoog

er bewoog iets diep van binnen
aarzelend
het wilde zich niet kwetsen
aan scherven van gebroken zijn

er bewoog iets diep van binnen
hoopvol
als het ontwaken van de zon
zou het een glimlach kunnen zijn

         ©  Merel