In haar buik

in haar buik liefkoost ze de herfst
ze hoopt dat hij begripvol is

of hij splinters in de nacht omarmt
het kussen van gesmolten tranen
belicht met warme kleuren

naast het bed van gekraakte takken
hoor je het bonken van de twijfel
trekt het meisje morgen haar nieuwe jurkje aan

         ©  Merel

Hoe mooi

hoe mooi de ochtend zich openvouwt
in het wolkenweefsel pas ontwaakt

een meisje zeepbellen blaast
uit de boezem van haar dageraad

alsof ze opnieuw geboren wordt
voorbij de treurwilg van haar jurkje

ze kijkt met open ogen naar die ene vrouw
haar stille getuige van dat wat ooit was

             ©  Merel