Je vleugels

morgen (zondagavond) vertrekt onze zoon weer richting Barcelona

je vleugels kriebelen weer
je kamer wentelt zich nog even in je geur

heel stiekem stop ik thuis warmte in je broekzak
morgenavond wuif ik een tot ziens

           ©   Merel

Voor Joke, Pascal, P-eter … voor iedereen die iemand mist

je ziet ze fonkelen
sterretjes geplukt uit het aardse leven
te vroeg veel te vroeg voor hen die achterblijven

een van de vele sterretjes hoort bij jou
eentje van de zo velen is er ook voor mij
nog niet zo lang geleden waren ze dicht bij ons
we hadden nooit gedacht dat kerstmis nu heel anders zou zijn

zouden ze gelukkig zijn vragen we ons af
ik zie mijn sterretje in zijn witte wolken watten huisje
met naast hem het sterretje van jou of jou
zo veel sterretjes in witte wolken watten huisjes

ze weten hoe wij hen nog steeds zo missen
samen breien ze herinneringen over broer of zus
hoe we hier in blogland dezelfde snaren voelen trillen
hoe ze daarboven aan elkander vertellen hoe het vroeger was

vanavond schijnen sterretjes met volle kracht
ze knipogen warme draden van verbonden zijn
vanavond strooien ze al hun liefde in onze schoot

             ©   Merel

Ik heb

Morgenavond – vrijdag – is onze oudste nu geland …..  na zo lang in het buitenland is hij voor heel even weer bij ons

ik heb je kamertje alvast verwarmd
met veel moederliefde
geborgenheid onder je kussen van ik zie je graag gelegd

ik weef zachte woorden
met blije linten van het duurt niet lang meer
glunder een knipoog lichtje zo vol van mijmerende blikken

ik vertel het aan de knuffels zo lang op jou gewacht
aan de schoot waar je prille leven ooit begon
morgen ben je voor heel even weer dicht bij mij

            ©  Merel

Toch is er

toch is er nog dat ene sterretje
lichtgevend schitterend in het witte wolken watten huisje

het knipoogt hoopgevend warme decembergolven
nu donkere dagen beklemmend ik mis je mompelen

            ©  Merel

Het was een decemberdag

het was een decemberdag
een vorig jaar decemberdag
we flikkerden lichtjes in de kerstboom van rust en vree
wisten nog niet hoe in je hoofd woekerhaarden grinnikten
gevaarlijk dachten jou krijgen we wel klein

het is een decemberdag
een nu decemberdag
kerstmis komt zo beklemmend dicht bij
en ik ik vraag me af
hoe kunnen lichtjes nog warmte geven nu jij er niet meer bent

                  ©  Merel