Ik kom terug

Ik kom terug

Fluisterde ik zo zacht

Dat de wind het bijna niet hoorde

Daarom schreef ik het in de branding van gelukkig zijn

Gekoesterd door het licht van de ondergaande zon

En een schelp die het meenam in haar voelen

Micheline

Jaarwisseling

Stokoud keek hij nog even om

Wankel op zijn benen dacht hij

Dit was het dan

Nog even en ik ben niet meer

In de verte stond de deur al op een kier

Een nieuwe jas hing aan de kapstok

Vol verwachting om er aan te beginnen

Mijn beste wensen voor 2020

Micheline

Decemberen

Zo kneden we weer de laatste maand

Het geurt naar een vleugje weemoed

Wat was is alleen nog herinnering

Ik kleed wat komt met veel warmte aan

Het duurt niet lang meer klopt een moederhart

Morgen brengt een grote vogel

Haar ver weg kinderen dicht bij haar

Fijne feestdagen

Micheline

Die woorden

Die woorden van mij

Ze zijn een beetje moe

Ze dromen wel de zachtste beelden

Maar de zinnen waarmee ze groeien

Fluisteren vandaag even niet

Ik laat ze nog wat in de lappenmand

Dek ze toe met een dekentje van er is niets dat moet

Morgen is er weer een nieuwe dag

Micheline

Ik raap

Ik raap wat woorden op

Woorden die ik ooit voor je schreef

Hoe mist naast je danste

Je niet bang moest zijn

Ik je wel zou helpen in je onderweg

Nu kijken woorden me uitdagend aan

Hoe kan ik anders dan er voor gaan

Nu jij met je nevelslierten zo mooi weet te leven

Je doet het zo ontzettend goed

Dat ik trots op je ben mijn zoon

Wil ik je nog even zeggen

Micheline

Wintertijd

En weer draaien we de tijd terug

De avond donkert zo veel vroeger

Een warme jas is ongeduldig

Veel te lang kwam hij niet meer buiten

Het kerkhof kleurt als een schilderij

Waar bloemen in al hun schoonheid mijmeren

Het voelt goed hier even rond te dwalen

Dag zeggen aan zij die zo dierbaar zijn

Maar het mooiste plekje om hen te herinneren

Is dat ene kamertje in het diepste van mijn ik

Micheline

Voor m

Plots tikt het afscheid op je schouder

Haast je

Zijn leven bengelt aan een heel zwak draadje

Daar tussen de witte lakens Staat zijn laatste adem je op te wachten

Je hebt nog even fluistert hij met hese stem

En handen verstrengelen in een gloed van warme liefde

Nu kruipt een leegte diep in jou

En het missen traant een stille traan

Tot het licht je zachtjes streelt

En de herinneringen om wie hij was

Een glimlach op je lippen kneedt

Micheline