Je hoofdje

wat als ik in je hoofdje kon kruipen
ik zou het sussen met al mijn liefde die ik voor je voel
zodat je wind soms onstuimig
als een zacht briesje je gemoed zou strelen
 
ik zou je helpen met je grote kuis
plaats ruimen zodat het niet meer binnen in je knelt
ik zou de spinsels voor jou verteren
die nu zo pijnlijk kleven in je web
 
                 ©  Merel

In de stilte van de nacht

In de nacht van donderdag op vrijdag zal het 22 jaar geleden zijn dat mijn moeder stierf
 
je pijn werd zo moe wilde niet meer vechten
je laatste beetje broosheid verkruimelde tot niet meer kunnen
en je vleugels vleugelden verlost van alles ver weg van hier
 
je nacht werd ijskoud
en hoe moeilijk ook
ik troostte me met het weten
dat je ergens diep in mij
op de schommel zat van het is beter zo
 
nu verwarm ik me aan onze herinneringen
leg mijn hoofd weemoedig in de schoot van ik mis je

                 ©  Merel

                

Knuffelwoorden

Normal
0

21

false
false
false

NL-BE
X-NONE
X-NONE

MicrosoftInternetExplorer4

ze komt wat knuffelwoorden tegen
daar op het bankje
hunkerend naar de ondergaande zon

of ze het ziet zitten
samen wat liefs delen
een bundel zoenen in het licht van de verwondering

ze schuift wat dichter bij
legt haar hoofd op het innig samenzijn
en knuffelt de voelsprietjes van het minnestrelen

             ©  Merel

het was een donderdag

het was een donderdag
een november donderdag avond

in het cultuurhart van de oudste stad
verbroederden zinsvruchten met de muze van hun kunstwerk
in het licht van het gemoedelijk samenzijn
verstrengelden ze zij aan zij

woordjes gekneed met de inspiratie van het gevoel
bewogen hartverwarmend doorheen de zaal

luisterende oren stonden hen op te wachten
even later wandelden ogen goedkeurend langsheen woord en beeld

het was een donderdag
een warme en gezellige november donderdag avond

                 ©  Merel

Wacht nog even

wacht nog even zei je
buiten is het koud

je stak wat vonken in mijn binnenzak
wreef mijn handen warm met de vuurgloed van je gevoelens
fluisterde prikkelende zinnen in mijn oor
en op de schommel van mijn lippen bewoog een sensuele zoen

een gure wind stond me op te wachten
maar ik
ik brandde naar jou

             ©  Merel

 

 

Normal
0

21

false
false
false

NL-BE
X-NONE
X-NONE

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standaardtabel;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:”Times New Roman”;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

Daar op de zandbank

daar op de zandbank van haar mijmeringen
keek ze naar het wolkenhuis
hoe een schaduw plots zijn deurtje opende
lichtstralen als herinneringen naar beneden dwarrelden

uit een golfslag van ik voel je dicht bij mij
bewoog plots een witte schelp in haar voetstap
met warme letters schreef ze een naam
morgen kom ik terug fluisterde ze met stille stem

              ©  Merel

Voor Magda

ooit dacht je dat je verdriet zou overstromen
als tranen meegesleurd door de golven van de zee

nu zit je daar op de dijk met je gevoelens
gewikkeld in een droom van hoe het ooit was
als een schaduw blijft het missen dicht bij jou

toch lijkt de zeewind vandaag een beetje warmer
zie je hoe aan de horizon herinneringen naar je wuiven
alsof ze wandelen als tedere sporen op het water

je raapt de knipoog van een glimlach op
kuiert berustend naar het knuppelpad daar in de verte
met in je voetstap het weten dat iets van hem nu bij je is

                    ©   Merel