Ver weg verhaal

blijf je nog even
vraagt het zeegedicht
en glimlacht naar de vrouw

er is het gesprenkel van waterdruppels
dıe in het omkijken
als het blauw van zachtmoedig
parels in haar voetstap glinsteren

ze rekt zich uit
bladert in het dagboek van haar ver weg verhaal
hoe een droom zich spiegelt
de rust beminnelijk haar ik ontmoet
en een merel nog niet vlıegen wil

er rijpen drie nachten in het zand
ze bevruchten het gemijmer van haar ziel
als groeiletters die vruchtwoorden hongeren

nog even
dan komt ze terug

           ©   Merel

Advertenties

Vandaag

vandaag dicht ik mijn poëzie
in een zetel van nu mag je even rusten
ik streel ze met een fluisterblik
waarin woordjes zachtjes zweven
en het mijmeren van zinnen  spinnend de horizon verkent

vannacht klapwiekt een merel in de lucht 
en als het ochtendlicht bloswangen in de wolken bloost
kuier ik doorheen de branding van mijn ik 
vraag ik aan de wijsheid van mijn ziel
welke golfstroom in mijn schaduwplek dobbert

ik wikkel me in de stilte van het zijn 
proef van het rustgevende van niets moet 
tot de muze bloesemvruchten in het zand laat groeien 
iets in mij weer kriebelt en zegt nu kom ik terug

             ©   Merel

Die ene glimlach

die ene glimlach blijft je bij 
hoe ze zachtmoedig je hoofdkussen verwarmt
fluisterend je oorschelp dicht 
in golven die je bijna was vergeten

ze vertelt je hoe haar droom geen droom meer is 
hoe korenbloemen nog steeds bekoren 
bewegen in het dichtersveld 
en voetstappen het zaad van liefdessporen volgen

                       ©  Merel

Vederlicht

vederlicht danst ze in je verbeelding
met het bloesemzaad dat je ooit mijmerde
in het vruchtbeginsel van je nacht

ze is gehuld in woorddichten
die doorzichtig
het blossen van haar huid verraden 

je vingers komen plots tot leven
aarzelend volgen ze de lijnen van haar lippen
en de glimlach van haar zoen
nestelt zich gemoedelijk in je kussen

           ©   Merel

De zomer rekken

je wil de zomer rekken
het zonlicht strelen
vrijen met de maan
zwoele gevoelens pruttelen
die als hete vruchten in je poriën kiemen

je trekt je knoopjesjurk aan
een beetje speels
en waarom niet doorzichtig

blote benen wat uitdagend
spelen de verleidster 
hunkeren de geur van liefde
en het geknetter van een vonkendans

             © Merel

Ook al regent het

ook al regent het nog steeds hartverscheurend
verschuilt de maan zich achter het wolkendek
hoor je zelfs geen stergefluister

het geeft niet mijn liefste
vannacht wandelen we uit onze dromen
als twee ikjes die waterdruppels verwarmen
op een huid zo lang gemijmerd

         ©  Merel

Je vraagt je af

je vraagt je af of letters nog woorden dichten
of ze vannacht als maanvruchten schommelen
in de takken van ik zie je graag
of ze je nog herkennen
als je leunend tegen die ene boom
voor heel even in een lichtbundel wil verdwalen

iets raakt je mijmerwortels aan
neemt je mee naar het poëziebos van die ene ik

of je zin hebt zingt een dichtwind
je knippert met je ogen
en het lijkt alsof twee ikjes samen even wandeldromen

                    ©  Merel