Een herfst zondag

De ochtend ontwaakt met blije teugen

Ook al schrijft september nu herfst

Ze voorspellen een warme zondag

Zomer jurkjes krijgen nog geen vrijaf

Blote benen kuieren langs de straat

Terrasstoelen nodigen je uit

Voetstappen ritselen in het bos

En zondag herfst op zijn mooist

Micheline

Een jaar geleden

Vandaag is het een jaar geleden dat ik de injectie met gentherapie kreeg.

Het was een jaar met vallen en opstaan. Ik begon er aan met een rugzak gevuld vol goede moed.

Zou het niet helpen dan zou het toch wel met die injectie stoppen dacht ik en niet verder gegaan.

Helaas het heeft niet mogen zijn.

Gisteren waren we weer in Gent

Ik zie nu een klein beetje kleur sommige kleuren toch van heel dicht bij. Dat is toch al iets. Ieder klein beetje beter is een stap verder.

Mocht ik nu zien wat ik vorig jaar in september zag dan sprong ik een gat in de lucht en was ik dol gelukkig. Niet dat ik nu niet gelukkig bent maar dan was ik het nog een heel klein beetje meer.

Mijn glas blijft halfvol en ik hoop dat dat zo blijft.

Ik ga ervoor. Ondanks alles is er nog zoveel moois rond om mee

Micheline

Dat moet zijn moest ik nu zien wat ik vorig jaar in september zag dan sprong ik een gat in de lucht

Septemberen

Nu de dagen weer septemberen

De avond steeds meer donkert

het licht in mijn ogen krimpt

Vraag ik me af of het najaar in me woont

Ik maak het stil en sluit mijn ogen

Kruip in het diepste van mijn ik

Zit op de schommel van het goed gevoel

En weet dat het in mij nog steeds zomert

Micheline

Ik zoen

Ik zoen het ochtendlicht

Ze is zo zacht vandaag

Neemt me mee naar buiten

Hoor je het lied van de vogel vraagt ze

Ze is vlakbij

Daar in de boom bij je buurman

Een witte vlinder flappert vlak bij me

Ik zie ze heel even en dan is ze weer weg

Ik geniet zo van de kleine dingen

En ondanks alles is het leven zo heel mooi

Micheline