Mijmerbloem

stil maar mijn mijmerbloem
ik heb je droomblaadjes gesust
en in de kern van je hart gefluisterd
hoe het zaad van mijn ik
wilde veldvruchten verleidt

nog even
dan glimlacht het avondlicht
klaprozen in mijn schoot

je streelt de blos die je bekoort
in de boezem van haar ziel

en in de stilte van het vederlichte
begrijp je
hoe ook in het zwijgen van haar woorden 
liefde minzinnen voor je plukt

        ©   Merel

 

Advertenties

Droom mijn lief

droom mijn lief
droom de zoete geur van liefde
badend in sensuele prikkels
alsof een golfslag bevend in extase
je buikgevoel overspoelt 

en weet mijn lief 
dat in je nachtelijk ontwaken 
een muze vrouw verlangend naar je kijkt 

ze kleedt zich in een naakte huid 
en ademt vuurwoorden 
die vonk lievend je lippen minnen

           ©   Merel
 

 

Voor Nyla

vandaag kom ik je afscheid tegen
sta ik met stille woorden dicht bij jou
zie  ik de glimlach die je sierde
nu je levenskist haar laatste rustplek vindt

vandaag schijnt de lucht een blauwe zon
net zoals jij  steeds je warmte met ons deelde
en het beeld dat ik van je heb
weef ik vrucht bloeiend in mijn herinnering

vandaag vertellen tranen
hoe het gemis zal blijven knagen
toch is er iets – je poëziegemijmer –
dat voor altijd in mijn ziel zal wonen

          ©   Merel

      

Zal ik

zal ik een hunkerend verlangen
in mijn zinnen dichten
ik heb een briesje voor je gemijmerd
en mijn zomerjurk kijkt me verleidelijk aan

ze voelt zich wellustig
dicht zich strakjes om mijn huid
werpt speelse blikken naar het windekind
en het waaien van een zomerzucht
laat eventjes mijn benen zien

knipogend ontsnapt een sensuele prikkel
en aan je lippen schommelt een stil gefluister
hoe je als een zwoele minnaar
wil verdwalen in mijn huid

           ©  Merel

In zijn kleine kamertje

in zijn kleine kamertje
vlecht hij een droom
met het maankleed van de nacht

hoe een waterlelie 
vrucht bloemend zijn zinnen raakt 
een schijnsel gouden letters weeft 

hoe zijn mijmerliefste uit haar dichtlaag stapt 
haar naakte letters in zijn handen legt
hem meeneemt naar de vijver van intens genot 

en in de weerspiegeling van haar poëzie 
leest hij zielsbewogen hoe ook zij verlangt 

            ©  Merel

Er parelde

er parelde een zinnedruppel
alsof de mijmerwoorden van de dichter
vuurvlinders vleugelden
en de intieme geur van minnen
hunkerend zijn honger uitkleedde

de nacht vlocht zwoele letters

en jij

je luisterde naar je buikgevoel
en bewoog je poëzie 
vrucht dichtend in haar schoot

          ©  Merel

 

Woordzaad

als  ze haar woordzaad  voor je dicht
zinsvruchten groeien 

een mijmerend liefdesbed 
fluisterend verlangen bloost
ooit je meeneemt naar haar zomerschoot

dan rijpt een dichtbij zijn huid
trilt een snaar crescendo in haar buik
en beweeg je in de golfstroom van haar minnen

         ©  Merel