Papa

ik zocht  naar woorden die ik ooit schreef 

hoe ik samen met jou in de tuin der stilte was 

daar in het dorp waar je vroeger woonde

je lachte toen je een jaargenoot ontmoette

vertelde me dat bijna al je makkers daar nu rusten

 

gisteren was ik in de tuin van onze stad

waar je nu samen met mama voor eeuwig slaapt

meer dan de bloemen die ik legde op het graf

wil ik het verwarmen met mijn liefde die ik voor jullie voel 

 

morgen ga ik naar die andere tuin

daar waar jullie zoon

mijn grote kleine broer zijn plekje kreeg

ik zal hem vertellen dat ik bij jullie was

en hoe ik hem meer en meer mis

          ©   Merel

              

Het weekend

het weekend maakt ons wakker 

we hebben tijd genoeg 

de geur van koffie ademt

het wordt vast mooi vandaag

een liedje op de radio

danst dromerig rondom ons 

misschien bolsteren we straks kastanjes

of voetstappen we het geritsel van een blad

misschien zweven we in een verhaal

verslinden we gulzig de bladzijden van een boek

en wie weet spinnen we vanavond onze liefde

op het ritme van het geknetter van de open haard   

 

           ©    Merel     

 

Voor Tino

dat ik je schrijven mis 

is wat ik je wil zeggen

ik weet het wel 

je bent bescheiden

wil niet graag in de kijker staan 

je bent als ik het zo mag noemen

liever gewoon heel doodgewoon

en ja dat is wat je siert

maar in mijn ogen ben je heel bijzonder

de grote Toon van onze stad 

ik zag je niet zo lang geleden

en wat me blij maakt 

is dat je nog steeds schrijft

je bergt ze dan wel op 

als schatten in die ene lade

waar ze heel stilletjes blijven liggen

ik hoop dat de muze 

je nog lang verwarmt

zodat je woordjes blijven groeien

 

       ©   Merel

 

Een dinsdag ochtend

een oktober dinsdag ochtend 

buiten donkert het nog 

ze voorspellen regenbuien 

zegt een stem op de radio

ze draait zich nog even om 

mijmert een gisteren

hoe haar loopschoenen 

het juiste ritme vonden 

de babbel met haar loopmaatje

en de voldoening achteraf

 

           ©   Merel

 

 

 

Mijn gedicht

toen ik mijn gedicht losliet 

zweefde het boven een zee van woorden 

de avond deed zijn jas aan 

en wikkelde zich in een sjaal van zinnen 

ik twijfelde of ik de juiste koos 

tot ik het gefluister hoorde van de wind 

ik wieg ze vannacht wel in mijn vleugels 

en morgen leg ik ze voorzichtig 

in de handen van de nieuwe dag

 

             ©  Merel

 

Nazomertje

op een pas gevallen herfstblad 

dicht de glimlach van een nazomertje 

ze straalt warme woorden 

in het licht van zal ik je nog wat verwennen 

er glinsteren parels op het gras 

en zachte tinten kleuren om het mooist

je snoept van de vitamientjes van de zondag 

zo blij dat dit nog even kan 

 

           ©  Merel

Jij en ik

Vandaag vieren we onze 37-jarige huwelijksverjaardag

 

jij en ik 

tussen de verzen van ons samen zijn

heel zachtjes fluisteren we ik zie je graag 

strelen huidwoorden 

en ververzen onze liefde 

 

        ©  Merel