Zijn laatste dagen

Voor iedereen een fijn jaaruiteinde en het allerbeste voor het nieuwe jaar

 

hij schuifelt langzaam door zijn laatste dagen 

zijn tijd zit er bijna op

hij voelt zich wankel in zijn kunnen

het is goed geweest lees je in zijn blik 

nog even dan is alles gezegd 

morgenavond trekt hij zijn jas aan

knipoogt nog even naar het nieuwe 

maak er iets bijzonders van 

fluistert hij met stille stem

een jaar waarin dromen waarheid worden 

en als het kan een wereld die in vrede verder leeft

dan verdwijnt hij langzaam tussen de vele wensen

en het enige dat hij achterlaat is zijn herinnering

 

            ©  Merel

 

Ver weg zoon

En hij is weer onze ver weg zoon 

 

de deur van zijn kamertje staat open 

het lege bed kijkt naar jou 

het was mooi verwarmt het huis

je knuffelt de herinneringen 

een glimlach straalt 

zo dankbaar dat je ver weg zoon 

voor heel even weer dicht bij je was

 

             ©   Merel

Deze nacht

Voor iedereen fijne feestdagen

 

het was donker 

koud en kil die ene nacht 

ergens zocht een mens 

naar dat ene sprankeltje hoop

wat warmte en geborgen zijn 

een  troostdoekje om een traan te drogen 

 

het licht vervuld van liefde 

dacht dit mag niet gebeuren 

ze baarde haar mooiste kind 

als een bundel van ik ben er voor jou 

slenterde het langs de straten 

strooide liefde, vrede en je bent niet meer alleen 

als fonkelende zaadjes

in deze nacht zo heel bijzonder

 

          ©      Merel

    

Ver weg zoon

de ochtend maakt me wakker 

het duurt niet lang meer wandelt in de nieuwe dag

beneden aan de trap staat het verlangen me op te wachten

lang naar uitgekeken knipoogt die ene keukenstoel

het eerste kopje koffie mijmert een glimlach 

nog even denk ik met een warm moederhart …

 

              ©  Merel

 

Voor Lutje

Voor Lutje (zon-nebloem) …. zaterdag nam ze afscheid van haar moeder

 

je huivert een ik mis je 

loopt verloren in een regen van verdriet 

tot stille woorden naast je slenteren

heel zachtjes fluisteren 

ik zou je zo graag willen troosten 

je wikkelen in wat sterke draadjes 

 

ik zoek de zachtste zinnen 

alleen ik twijfel welke ik je zal geven

nu je moeder voorgoed haar ogen sloot 

ik zou je willen zeggen 

ze is nu aan de overkant 

verlost van alle pijn 

misschien wel dat ene sterretje

of een lichtstraal die naar je wuift 

wie weet een witte vlinder in de lente 

of dat ene vlammetje dat lichtgevend fonkelt

alleen ik weet niet hoe het te verwoorden

en wandel gewoon heel stilletjes met je mee

 

        ©  Merel

Woordjes

ze komen dicht bij me

woordjes zo maar in mijn onderweg 

lieve woordjes

fluisterend hoe mooi de dag wel is

warme woordjes 

de eenvoud strelend 

van deze december vrijdag 

hoopvolle woordjes 

lichtgevend in deze laatste maand 

vrolijke woordjes 

lieflijk dansend 

op het ritme van doe je mee

stille woordjes 

rustgevend in de drukte rondom mij

ze komen dicht bij me 

die zo maar woordjes 

ik glimlach

en knuffel ze dankbaar om hun zijn 

 

             ©    Merel

Hoe een roos

hoe een roos

verkleumd de dag begint 

het was koud vannacht 

lees je 

tussen de lijnen van haar blaadjes

ze zoekt iets om zich te verwarmen 

misschien een december zon

die haar beschermend 

in lichtstralen wikkelt

zodat ze nieuwe krachten vindt 

wie weet misschien is ze dan sterk genoeg 

om de winterkoude te overleven

en kan ze als de lente komt

weer pronken in haar mooiste kleed

 

           ©  Merel