Ik had

ik had de dag wat willen rekken
het weggaan tegenhouden in de gang
maar ik zag hoe het afscheid zijn jas aantrok
kom aan het is tijd fluisterde hij
die grote vogel laat niet op zich wachten
en ik kon niet anders dan met je meegaan
tot daar waar de vertrekhal zijn grenzen voor me sloot
ik liet je gaan met een krop in mijn keel
een tot ziens en dan zag ik je niet meer
 
terug naar huis verdween stilaan de laatste zonnestraal
gelukkig sprong er eentje uit het wolkendek
en schreef met hoopvolle letters
voor je het weet is er weer een volgende keer
 
           © Merel

Als

als jij een sneeuwvlokje was
en ik een winterdicht
dan liep je uitgelaten tussen mijn verzen
klopte aan mijn woordjesraam
of ik met je mee kwam
samen zinnen glijden
een nieuw dicht verzinnen
als twee witte zachte donsjes
rijm beladen het mooiste rijm versieren
 
            ©  Merel

Nachtzoentje

Met dank aan Lies haar blog
 
 
met  blosjes op de  wangen
mijmert een nachtzoentje
op het kussen van verlangen
ze rekt zich even uit
wikkelt zich in een zuchtje van genot
het schemerlichtje knippert een goed gevoel
het duurt niet lang meer
dan zoenen twee zoentjes een goedenacht
 
            ©  Merel

Dat sterretje van jou

als het licht gaat slapen
komen ze uit hun witte wolken watten huisjes
als een twinkelend gefonkel
 
als je naar boven kijkt
zie je vast dat ene sterretje
het verwarmt je in deze stille koude nacht
is het knipperlichtje dat je beschermt
fluistert zachte woordjes

 

hoe het dichter bij je is dan je denkt
met je mee wandelt in je herinnering
een lieflijk schouderklopje voor je kneedt 
zachtjes je gemoedsrust streelt
en het missen besprenkelt met een liefdevolle blik
 
hoopvol kijk je uit het vensterraam
alsof een vuurgloed je omarmt
voel je het verbonden zijn
 
             © Merel

Het is donker

het is donker 
heel stilletjes zitten we op een bankje 
we kijken hoopvol naar omhoog
het duurt niet lang meer
dan is die ene ster vlak boven ons
 
we dromen
dat we van haar gefonkel plukken
zachte pluisjes in de wereld strooien
als groeizaad voor de vrede
en dat op een ochtend iedereen wakker wordt
met het vruchtbeginsel in zijn ziel
 
             ©  Merel

Wat

wat ga ik schrijven denk ik
en ik staar even naar het blanco blad
vind niet de juiste woorden 
om je te vertellen 
hoe blij ik ben dat ik je er zijt
er stroomt een warmte in mij
en ik schrijf alleen dat ene zinnetje

ik voel me zo gelukkig dat ik je moeder mag zijn

                    ©  Merel

 

Ik heb

Zo dolgelukkig omdat onze ver weg zoon vandaag landt en kerstmis samen met ons viert

 

ik heb je kamertje verwarmd
met al de liefde die we voor je voelen
er huppelen zelfs hittegolven
uitbundig in het rond
zo vol van vreugde
omdat je vanavond weer bij ons bent
 
je bed glundert uitnodigende blikken
vers gewassen lakens kijken naar je uit
je lievelingseten pruttelt zachtjes op het vuur
en je stoel mompelt eindelijk word ik weer bewoond
de deurmat oefent alvast vreugdekreten
voor als je straks binnenkomt
 
             © Merel