Vuur slierten

maandagavond kleurde de lucht zo intens vurig rood
 
de lucht vonkt vuur slierten
zo intens nog nooit gezien
ik wieg het kleurenpalet
in de gloed van zijn bloemlezing
weef woorden in het licht
gesponnen met draden van mijmer dromen
 
               © Merel

Je kunt niet anders

je kunt niet anders zegt de ene voetstap
dan verder gaan 
de dagen donkeren meer en meer
de zomer wordt stokoud
kraakt stilaan zijn laatste schoonheid
vertrouw me maar
ik blijf dicht bij jou
jij en ik
samen onderweg in herfstdagen
we maken er het beste van
 
           ©  Merel

Twee voetstappen

twee voetstappen onderweg
tijdens het wisselen van seizoenen
de linker aarzelt
treuzelt een beetje
wil het nazomertje vasthouden
de blauwe lucht omarmen
de rechter kijkt vooruit
denkt aan het geritsel van bladeren
de grillen van de wind
en de gezellige warmte van de open haard
twee  voetstappen onderweg
op de schommel van hun mijmerdroom
 
          © Merel

Het lijkt

het lijkt wel sterrendauw
een glinsterend iets in het gemijmer van de nacht
of is het de maan die kristalbeelden zaait
in het spiegelbeeld van mijn dromen
ik wakker me in mijn slaap
en wieg me in de zinnen van mijn voelen
 
             ©  Merel

Nuwe Dag – Nieuwe dag

Even iets anders … een gedicht van Lise Meyer in het Afrikaans geschreven (woont in Zuid Afrika) en dan mijn woordjes zoals ik haar gedicht aanvoel in het Nederlands

 

Nuwe Dag

die nag is toegevou
in drome van onthou
sy tyd is klaar
sy uur is uit
die môrestond word nou gebaar
en spat sy wonderkleure
teen die spansel ruit

die daeraad se sonskyngeel
het sy oerou skat met my gedeel
het niks gevra nie
niks gevat
net sy wese voor my deur kom spat

         ©   Lise Meyer

 

ik zoen de nacht een tot ziens
mijn dromen dicht ik dicht bij mij
het is tijd om te ontwaken
de ochtend schittert wondermooie kleuren
nu de dageraad het zonlicht baart
ik krijg het zo maar gratis en voor niets
het bruidskleed van de nieuwe dag

            ©  Merel

Je wordt wakker

je wordt wakker met iets
weet niet goed wat het is
het lijkt je te verwarmen
en buiten kleurt plots heldere tinten
wie ben je vraag je met aarzelende stem
 
ik ben het goed gevoel
dat gemoedelijk in je komt wonen
ik heb een boeketje pluk je dag meegebracht
en fluister heel stilletjes in je oor
laat even alles los en geniet
 
            © Merel