Er golft

er golft een zin in de rivier

ik verlang zo naar de zee

wat als ik me laat drijven

meevoeren met de stroom

dan kabbel ik langzaam richting grote plas

stap ik uit aan de branding van het water

kuier ik mijmerend langs het strand

sprokkel nieuwe letters in het zand

en laat mijn woorden warmpjes groeien

in het weten hier voel ik me thuis

© Merel

Plussers in Spanje

Onze jongste …. vanavond een lange busrit richting thuis

 

hoe het met je gaat vraag ik me af

je laatste uren in het voor jou heel even vakantieland

dat het goed was zag ik op de beelden

die men postte in die ene plussers groep

ook al was de regen soms een spelbreker

met zo een vrolijke bende komt alles goed

vanavond stap je in de bus

en na een nacht van weinig slapen

staan we je morgenvroeg op te wachten

en thuis gekomen ik weet het heel zeker

wapperen je verhalen uitgelaten aan de wasdraad

 

©    Merel

 

Dichtbundel

of ze het zag zitten

vroeg ik aan mijn dichtbundel

en ze wist het niet echt

ze had schrik dat zinnen

hun betekenis zouden verliezen

omdat woorden ergens bleven hangen

of letters verloren gingen in hun onderweg

ik heb mijn dichtbundel in het oor gefluisterd

dat ze niet bang moest zijn

ik zal de mooiste weg uitzoeken

zodat ze veilig en wel

in een nieuwe wereld mag mijmeren

©  Merel

Lente

Skynetblogs gaat ermee ophouden …. ook ik blijf bloggen ergens anders weliswaar … jullie horen het wel als het zover is.  

 

het duurde misschien ietwat langer 

maar eindelijk lijkt ze te ontwaken uit haar winterslaap

de was wappert buiten 

en proeft de eerste warme zonnestralen 

blote benen ademen een nieuwe zomerhuid 

rokjes en jurken glimlachen blije tinten 

want ja ze zijn niet langer opgesloten 

in het donker van die ene kast

op de markt hoor je het geroezemoes van terrasjes 

kom vlug fluisteren de laatste stoelen 

nog even en alle plekjes zijn bezet 

stilaan bloesemen fruitbomen hun mooiste zicht 

en andere takken verlangen weer naar het groen 

ja het duurde misschien wat langer 

maar eindelijk stapt de lente 

met heel veel ijver in haar nieuwste lenteschoenen

 

               ©  Merel

2 april – wereld autisme dag

soms begrijp je me niet echt

als binnenkamers 

verwarde kronkels in mij bonken 

als duidelijkheid de verkeerde weg inslaat 

we zien wel in je zinnen 

brengt onrust in mijn binnenste 

wat wil je nu juist zeggen  

is het een ja of is het een neen 

het is zo moeilijk om je dan te volgen 

en al dat geroezemoes rondom me

alsof prikkels als naalden prikken 

het lijkt alsof mijn hoofdje overloopt 

tot de chaos geen gaatje meer vindt om te ontsnappen

en ik soms heel even mezelf verlies 

ook al spreken we dezelfde taal 

toch lijkt het soms alsof ik je niet versta 

en woorden lopen dan verloren

in het bos van wat bedoel je daar nu mee 

 

toch zoek ik dapper mijn weg 

in het spinrag van mijn wereld 

probeer me dan ook te begrijpen 

als mijn meegaan al eens struikelt in mijn onderweg 

 

             ©   Merel