Mag ik even

Mag ik even zee├źn

Zo maar dromen in het niets

Mag ik even vliegen

Zo maar als een meeuw

Mag ik even golven

Zo maar heen en weer

Mag ik even voetstappen

Zo maar in het zand

Mag ik even stranden

Zo maar langs het water

Mag ik even stilstaan

Zo maar in het hier en nu

Micheline

Dag broer

Ik kom even tot bij jou

Op deze dag zo heel bijzonder

Vandaag is je geboortedag

En ik weet nog goed hoe ik uitkeek naar jou

Veel te vroeg begon je aan je laatste reis

Een zonder terugkom kaartje

Ik dichtte je toen op een witte wolken watten huisje

En ergens voelt het goed je daar te weten

Ik vraag me af hoe het nu met je gaat

Of je weet dat ik je wolkje niet meer zie

Maar het geeft niet

Als je maar weet hoe ik naar je zwaai

En fluister ik mis mijn kleine grote broer

Micheline

Een warme wind

Een warme wind streelt mijn zinnen

Speelt zelfs lieflijk met mijn jurkje

Het zomert kleurrijk aan de wasdraad

En ik luister glimlachend naar hun verhaal

Hoe vakantie in ons tuintje leeft

Het terras uitnodigend naar me wuift

Hoe ik mijmer in de ligzetel naast de vijver

Luister naar het geklater van het water

Hoe bij zonsondergang een fluitconcert me nog even verwent

En ik denk het was weer een mooie dag

Micheline

Het kamertje

Ze had het kamertje verwarmd

Het schemerlichtje gezellig aangekleed

De koffie stond te pruttelen

Het mijmeren zat gezellig naast haar in de zetel

Nog even dacht ze

Hoorde ze daar geen voetstap

Of was het de wind die kraakte

Er brandde toch wel een lichtje buiten

Dichtzinnen zouden haar huisje toch wel vinden

Weet je wat

Ze zette het deurtje alvast op een kier

Micheline

Zaterdag gemijmer

Ik sta voor het keukenraam

Binnen kleurt vandaag een beetje traag

Buiten zingen de bomen een heerlijk lied

Naast me staan mijn letters

Ze hebben het moeilijk in deze rare tijd

Misschien hang ik ze even aan de wasdraad

Wie weet wapperen ze wat zuurstof

En schrijven ze een winddicht

Micheline

Alles is anders

Lege straten

Stilte in de stad

Een voetstap alleen nog dichtbij in de buurt

Een dodental dat je doet huiveren

Iedereen een beetje bang

Een schouderklopje voor zij die voor ons zorgen

want zonder hen zijn we niets

Alles is nu anders

Maar bloesems gaan weer bloeien

En voorbij de horizon

Groeit er iets moois

Dat ene zaadje van een nieuw begin

Micheline

Ooit op een dag

Ooit op een dag komt alles goed

Ik hoor het in het hoopvol zingen van de vogels

De geur van een nieuwe lente

De zon die iedere dag weer ontwaakt

En de schaterlach van het kind

Dat uitkijkt naar een nieuwe morgen

Want ooit krijgen we je klein

Micheline

Lente vrouw

Ik ontmoette haar vlak achter de horizon

Ze straalde een hunkerend verlangen

In haar ogen zag ik het bruidskleed van een nieuw seizoen

Rondom haar bewoog de geur van het prille begin

En met stille stem zong ze het duurt niet lang meer

Micheline