Deze nacht (20 jaar geleden)

deze nacht is anders
neemt me mee naar toen zo lang geleden
je laatste adem stond je op te wachten
haast je het duurt niet lang meer

in mijn buik treurwilgde het als nooit voorheen
ik wilde je nog zo veel zeggen
maar je was bijna aan de overkant

zo moe gestreden
vaalgrijze trekken tussen witte lakens
een moeder die nog zo graag wilde moederen
maar het sterven zei het gaat niet meer

ik kon niet anders
dan je dat ene iets geven
ik huiverde stille tranen
maar de liefde die ik voor je voelde
kwam met al haar warmte naast me staan

een stil gefluister
ik laat je los, je mag gaan
hoe moeilijk het ook was
het was het meest intense dat ik je gaf

                  © Merel

Je ontmoette

je ontmoette ze toevallig
wat woorden
in de bloesems van een zaterdag

je wist niet wat je overkwam
het leek op zweven
tussen zinnen pas geschreven

achteraf begreep je het waarom
dat wonder waarin je niet meer geloofde
het raakte je als nooit voorheen

           ©  Merel

Een donderdag

zo maar een donderdag
nog steeds die miezerige slierten
het grijs dat niet echt vrolijk kleurde
een dag om vlug te vergeten

toch kwam er iets
een beetje dartel, ook wel speels
we noemden het binnenpretjes
die jij en ik alleen begrepen

           © Merel

Je vraagt je af

je vraagt je af welke zinnen je vandaag
uit je grabbelton van woorden kiest
buiten ademt een mistvrouw grijze neveldraden
die rode glimlach aan de horizon ze is er niet

je rokje hangt weer in de kast
wie weet tot morgen misschien
dat flirt het licht weer met een donderdag
kuier je in het magisch mooie van een herfstdicht

            © Merel

Je hebt

je hebt een parel verwarmd
met het mooiste van je ik

het voelt goed
zo’n knipperlichtje uit je oog

ik koester het in mijn zielenkamertje
raak het nu en dan eens aan

           © Merel

Je ontwaakte

je ontwaakte in het brooddeeg van een vroege donderdag
in je ziel gloeiden nog wat zinnen
bijeen gesprokkeld op een late woensdagavond

ze hadden vleugelwoorden meegebracht
in hun schoot wiegden ze een kind
een zachte streling zei ik zie je graag

            ©  Merel

Het is nog donker

het is nog donker
toch voel ik hoe de ochtend in mijn buik
rijp beladen kanten letters voor me rijmt

een grasspriet klopt aan het vensterraam
ze heeft een witte mantel aan

haast je fluistert ze
buiten flirten kristalwoorden
met het geritsel van een fonkelende ster

nog even dan verstuift het licht
een zee van glinsterende parels
dan dans ik met het magisch mooie
van een bevroren novemberdag

                © Merel

Je streelde

je streelde de plooien glad van een slaapwel
kwam met een goedenacht voor dat ene kamertje
het was mooi geweest
intense zinnen in het midden  van ons zijn

je wikkelde me in een rustige nacht
morgen zei je
bestel ik voor jou het ochtendrood

            © Merel