Dat kleine meisje

Ik zie nog steeds je foto bij mijn ouders
Jij met je heldere kijkers
In een lichtblauw met witte strepen salopette
Jij het kleine meisje dat nooit vrouw mocht zijn
Veel te vroeg net geen vijf jaar sloot je je ogen
Je was zo moe kon niet meer
Ik denk nog steeds aan jou
En nu je vandaag jarig zou zijn vraag ik me af
Wat als je niet . . .
Misschien spring je nu wel touwtje op een wolkje
Straal je voor ons een zonnestraal
Misschien ben je wel de wind die voor ons zingt
Of wie weet een regendruppel als het missen in ons snijdt
Misschien de knipoog van die ene ster
Of het zachte van het ochtendlicht
Je bent en bent niet meer
Maar daar in het rechter boezem kamertje
Van je ouders en van mij
Daar diep van binnen blijf je steeds bij ons

Voor het dochtertje van mijn nicht waar we in 1984 afscheid van moesten nemen

Micheline Cuypers

5 gedachten over “Dat kleine meisje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s