Een maandag voormiddag

Een oktober maandag voormiddag
Even aan de rand wat vijveren
Ik vraag de vissen hoe het met hen gaat
Heel stilletjes laten ze me weten
Het voelt al koud en we blijven liever rustig op de bodem
Ik wandel met
trage pas door ons tuintje
Voel hoe de bladeren onder mijn voeten kraken
Het geeft me een goed gevoel
Het weten dat seizoenen komen en weer gaan
Om in al hun schoonheid mijn zinnen te bekoren
En ook al zie ik niet alle kleuren
Ik kan erom treuren maar dat helpt me niet vooruit
Er zijn gelukkig nog zo veel zintuigen om me aan te verwarmen

Micheline

6 gedachten over “Een maandag voormiddag

  1. Zo voelt iedereen de herfst komen, maar niet iedereen beleeft het.
    Je laatste zin is de hoop in de herfst naar een nieuwe lente. Hans

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s