Ik herinner me

ik herinner me het licht 

in de blikken van de jongen 

het was zachtaardig 

vol verwondering in het kijken 

 

ik herinner me de genen 

die opstandig zenuwbanen kraakten

en hoe nevelslierten

in zijn ogen kwamen wonen 

 

ik zie zo veel later een jongeman 

hoe hij dapper toekomst bouwt 

zijn hindernissen overwint 

en iets in mij zegt hij komt er wel

 

            ©   Merel

21 gedachten over “Ik herinner me

  1. Een prachtige herinnering. Het straalt vertrouwen uit in de toekomst van je zoon.
    Hij komt er wel:-)
    Lieve groet.

    Like

  2. Goede morgen Merel, prachtig warm gedicht over je jongste, die komt er zeker wel. Het is volgens mij een doorzetter die zijn leven zal leven op zijn manier en er ook plezier in zal hebben. Niet steeds treuren om wat hij mist, maar met volle teugen genieten van wat hij wel allemaal heeft. Om te beginnen een liefdevolle moeder en een warm thuis.
    Je laatste reacties heb ik weer uit de spambak moeten vissen, vreemd dat je daar opeens weer in terecht komt. Ik snap soms de kuren van ‘punt’ niet helemaal, ik kan er ook niets mee dan de mensen die er soms terecht komen er uit vissen en weer op de juiste plaats zetten.
    Ik wens je een fijne vrijdag toe.

    Like

  3. Je twijfels van weleer ,zijn omgebogen in vertrouwen. Vertrouwen mag je hebben dat bewijst je zoon dag na dag. Hij weet zijn weg wel te vinden!

    Like

  4. Goede morgen Marel en een fijn weekend gewenst.
    Jouw jongen komt er zeker en vast, daar zal jullie puike opvoeding heel wat aan geholpen hebben!
    En jij maakte er dan weer een schitterend stukje poëzie van….

    Like

Reacties zijn gesloten.