We oeveren ons

we oeveren ons aan de waterkant
luisteren naar het ritme van de stroom
ze kabbelt rustig verder
zoals het altijd is geweest
toch schuilt er weemoed in haar zinnen
waar ze nu is zal ze nooit meer zijn
ze riviert klotsend in haar onderweg
tot ze golft in die grote plas
wordt dit misschien haar thuis
 
           © Merel

21 gedachten over “We oeveren ons

  1. Goede morgen Merel, rivieren blijven stromen en komen van alles tegen op hun weg, wij maken er gebruik van en zien de andere kant.
    Fijne dinsdag gewenst.

    Like

  2. waar ze nu is zal ze nooit meer zijn…wat ’n interessante gedagte!Ek het nog nooit so daaraan gedink nie.Die rivier is nooit dieselfde nie want die water loop altyd weg.

    Like

  3. Er gaat droefheid achter de woorden schuil. Prachtig en invoelend geschreven. Het is ook de tijd van het jaar om een beetje melancholisch te zijn. Als ik gakkende ganzen hoor overvliegen, krijg ik altijd een gevoel van heimwee maar waarom weet ik niet.
    Ik ben nog steeds heel, ,héél blij met je cadeau ♥

    Like

Reacties zijn gesloten.