De boomgaard

ze twijfelt
knaagt aan de verwarring
de boomgaard in december
mijmerend onder een blauwe lucht
het is warm hé
komt naast haar zitten
 
wat doe ik met mijn takken
vraagt ze zich af
ik voel hoe ze bewegen
zachtjes praten
hoor hoe ze fluisteren
is dit het einde van de winterslaap
wat als ze zich uitrekken
en denken dat het lente is
 
          © Merel

Vader (4)

of ze mooi zijn die woorden
je vraagt het aan de zinnen
roert in het diepste van hun letters
we doen ons best
lees je in hun ogen
en als je naar je vader kijkt
zie je toch weer een stille lach
 
          © Merel

Vader (3)

al je beetjes minder goed
ze worden plots zo groot
hoe het falen in je lichaam kruipt
nu weer een nieuw plekje
binnen in je vindt
zo moeilijk om te dragen
straks ga je naar die witte jas 
ik weet niet wat hij zeggen zal
hoop zo
dat hij nog wat mooie woorden 
voor je heeft 
 
          © Merel

Tot vanavond

tot vanavond zoen ik 

en zonder dat je het ziet

wikkel ik wat liefde

in je binnenzak 

omdat ik je lief 

en wie weet 

krijg je het wel koud onderweg 

voel je je eenzaam 

mis je me

daarom wil ik je verwarmen 

je lieven

met heel mijn hart

 

          ©  Merel