Vader

je zit daar in je kamertje
gelukkig noem je het ‘thuis’
in de zetel van je laatste levensloop
je krant op tafel
en jij die me probeert te vertellen
wat je juist gelezen hebt
alleen je woorden rollen soms moeilijk uit je mond
en je hapert al eens in wat je zeggen wil
ik probeer je woorden op te rapen
zo goed mogelijk te doorgronden
maar af en toe blijft er eentje liggen
te moe om zich zinsbeeldend nog eens uit te rekken

           ©  Merel 

32 gedachten over “Vader

  1. ontroerend mereltje…..
    Er schuilt een verhaal,in ieders persoon.
    Er is een reden,waarom iemand is,zoals die is.
    Denk hieraan,voordat je oordeelt.
    Ik wandel door blogland
    en sta stil om je blogje te bewonderen
    en heb genoten van al dat moois hier.
    Bedankt van de bezoekjes en je lieve woordjes
    Een prettige en gezellige woensdag,maak er het beste van,
    en geniet bij alles wat je doet.
    Wacht niet op een goede dag,maak er zelf een!
    Dikke knuffel van dolfijntje

    Like

  2. Wat een geluk dat je vader zijn nieuwe huis als thuis ervaart. Een belangrijk lichtpuntje.
    “Ik probeer zijn woorden op te rapen.” Dit is alweer zo’n prachtige zin die veel meer zegt dan wat er staat. Ik proef de liefde voor hem in je gedicht. Mooi!
    Lieve groeten,
    Kakel

    Like

  3. Ergens in zijn binnenste voelt hij er zich thuis. Dat is toch een geruststelling. Zolang zijn levensdraad niet breekt is hij nog bij je en dat is ook al heel veel!

    Like

  4. ach .. er zijn niet veel woorden nodig om elkaar te verstaan! ;-))
    mooi gedicht, merel!

    Like

  5. Goede morgen Merel, fijn dat je vader het toch als thuis ziet, maar voor jou is het een zware weg, de rollen worden omgekeerd en je vader is op den duur meer je kind dan de sterke man waarbij je met je problemen terecht kon.
    Toch wens ik je een fijne donderdag toe.

    Like

  6. je weet wat voor werk ik doe, deze taferelen maak ik dagelijks mee, maar voor familie is het natuurlijk heel anders, dat merk ik ook wel als bij mijn ma binnenkom

    Like

  7. Ach Merel, het doet pijn aan mijn hart. Heb het ook meegemaakt met mijn moeder, het is hard en het blijft hangen…

    Like

  8. Het leven, hoe meer het wordt des te minder het wordt, maar zolang het nog de moeite waard is gaan we door. En thuis is waar je je thuis voelt.

    Like

  9. Je woorden raken en ontroeren me .Het is niet eenvoudig voor je en gelukkig noemt je Vader zijn kamer Thuis .Maar hij is er nog Merel en jij bent er voor hem en dat is zo belangrijk!
    Liefs Elisabeth

    Like

  10. Goh, zo herkenbaar. Mijn moeder en schoonmoeder hebben allebei op deze manier hun laatste jaren gesleten… Heftig om te lezen…

    Like

Reacties zijn gesloten.