Ik zon belicht

ik zon belicht  een vrijdag aan dat ene meertje
kuierend langsheen de geur van Alpenweiden
met in mijn blikoog een zacht briesje
huiverend langsheen het weggetje van zo wondermooi

ik wikkel me in de stilte van de bergadem
voel me klein in het grootse rondom mij

schrijf in het kristalglans zomerzinnen
pas gerijpte vruchten
bewegend tussen de grassprietjes van het minnen

           ©  Merel

22 gedachten over “Ik zon belicht

  1. hoe krijg jij zo mooie zinnen bijeen geschreven merel
    dat is een super mooi gedicht
    Een vrolijk humeurtje,een vriendelijke lach,
    is het levensdeuntje voor elke dag.
    Ik wens je een fijne vrijdagavond
    Geniet van het zonnetje,maar met mate en voldoende water drinken hé!
    Het was fijn hier te vertoeven op je mooie blogje
    warme groetjes en een knuffelke
    liefs dolfijntje

    Like

  2. Soms vraag ik me af hoe jij tot al die mooie poëzie komt mereltje. Welt dat zo maar in je op of is dat het resultaat van hard werken? Hoe dan ook, je maakt me er blij mee…

    Like

  3. Ha Merel,
    Tjonge het was me ook een beetje veel warm.
    We hadden een badje voor de honden gevuld, maar daar hadden ze geen zin in, rust en niet wandelen, dan hebben we net gedaan. oma

    Like

Reacties zijn gesloten.