Mijn laatste stappen

mijn laatste stappen wankelen
herfstdraden vlechten spinsels in mijn hoofd
ik moet gaan het is genoeg geweest
in de verte klinkt de stem van een oktober vrouw

laat me nog even minnen
roep ik haar toe
er zijn nog wat september nimfen
met lieve woordjes wil ik hen verleiden
ik fluister tedere beelden in hun oor
of ik in hun blikveld mag vrijen
ik heb nog wat warme zinnen en een blos op blauwe wangen

ze knikken ja
zien het wel zitten
vol verwachting kijken ze me aan

met vingers die begeren
dicht ik een nazomer op hun huid

              © Merel

29 gedachten over “Mijn laatste stappen

  1. Ha Merel,
    Ja, oktober lonk alweer, kom we gan verder de winter te gemoed.
    Maar we willen nog zo graag even genieten, tot de laasts zonnestraal.

    Like

  2. voor zover we mogen verwachten zomert het nog zeker tot zondag
    verder weten ze het zelf niet eens 🙂
    oktobervrouw komt eraan, maar zomermaand weet niet meer waar hij is…
    ’t zijn weer tintelende woordjes Merel
    Groetjes, Dirk

    Like

Reacties zijn gesloten.