Mama

mama
ik struikel over een onduidelijke grijns
in mijn hoofd schiet een wilde man woordbommen in het rond
ze ketsen tegen een spiegel die ik niet zie
hijgen oorverdovend in mijn gedachtegang
en aan een tak van het niet begrijpen
bengelt een touw met de laatste adem van een belofte

                 ©  Merel

23 gedachten over “Mama

  1. Ik zie een kind in de klas dat overweldigd wordt door de woordenstroom van een leraar . Ze wil die woorden grijpen en begrijpen maar ze grijpt er telkens naast en ze grijpt het touw van begrijpen met haar laatste kracht. Zo “vertaal ” ik dit gedicht en morgen begrijp ik het misschien weer anders ,dat is het mooie aan een gedicht.

    Like

  2. Hallo merel, wat ik hier in vind, is een groot gemis!!!! maar weer schoon geschreven, ik krijg er toch maar een rilling van….Lieve grtjs. van anny

    Like

  3. Goeie morgen merel, Ik kom je een fijne start van de alweer nieuwe week toe wensen…Is alles o.k. daar!!!! lieve grtjs. van anny

    Like

  4. Deze woorden zijn er weer ‘boenk’ op ! Vanzelfsprekend zal iedereen ze vanuit zijn/haar eigen ervaring vertalen. Voor mij zijn dit ware, maar trieste woorden… die onmacht uiten tegen onbegrip…
    Groetje, AmaZony

    Like

Reacties zijn gesloten.