Het werd stil

 

het werd stil
in het dauwhart van die ene klaproos
het ochtendlicht slikte zijn adem in
en wolken klitten samen
huilden verwrongen pijn
om woorden
die geen windbries vonden

ze bloosde geen verlangen meer
het vruchtzaad
kreunde een gebarsten huid
waaruit neveldruppels traanden
en wachtte tot de nacht
zijn mantel om de wonde zwachtelde

         ©  Merel

13 gedachten over “Het werd stil

  1. je hebt het hier weer schoon uitgedrukt..Maar nu is het hier nog stil, mijn mannen slapen nog…Een fijne zaterdag en geniet ervan.

    Lieve grtjs. van anny

    Like

  2. zucht:-)

    de dauwhartjes van de klaprooskes staan wijd open merel,

    laat elke zuchtje wind maar zoetje woordjes brengen 🙂
    ik ben er klaar voor:-)

    fijn weekend gewenst
    xxx

    Like

  3. Het wordt ook opnieuw stil
    in mij
    als ik met verbazing lees
    hoe jij al die letters aan elkaar
    weet te binden
    tot steeds een prachtig “WERK”.

    Like

  4. je slaagt er telkens in om al spelend met woorden een mooi gedicht tevoorschijn te toveren … 🙂
    Nog een fijn weekend verder!

    Like

  5. En in stilte vertel ik jou, waar of niet waar, is dat niet de kracht van een dicht kunstenares? Moet het waar zijn dan? 😉

    Ik kan je vertellen je laatste regels, ja dat kan waar zijn al gebeuren ze misschien bij iemand anders 😉

    XXX

    Like

  6. wel merel,dan ben jij toch wel een echte kunstenares die zo mooi met woorden kan spelen.
    een fijne zondag lieve meid
    liefs dolfijntje

    Like

Reacties zijn gesloten.