Maanzaad

ik heb wat maanzaad meegebracht
en als het licht zijn stralen dempt
adem ik vruchtwoorden
in je dromerige blik

mijn mond opent sporen
en een mijmerster hunkert wellustig naar je lippen
er zijn vingers die zachtmoedig fluisteren
hoe ze strelend de avond voor je weven 
en als een windekind
stormachtig tussen je lakens kruipen

vannacht dicht ik mijn liefde op je huid 

        ©  Merel

18 gedachten over “Maanzaad

  1. is een soort van opkamertje,
    tussen beneden en de zolderverdieping,
    een paar trapjes maar,
    dat veel voor kwam in oude Vlaamse boerderijen.
    Heel dikwijls sliepen de ouders daar.

    Merel, ik kom later bijlezen,
    want ik moet nu dringend weg.

    lieve groet,
    ria

    Like

  2. Weer en hele, hele mooie… steeds gelijk aan jezelf… prachtig!
    didier

    pssst… heb dit weekend ook maar eens een blogje gestart. ๐Ÿ™‚

    Like

  3. Vingers die strelend de avond voor je weven… zo mooi verwoord!
    Fijne woensdag Merel!
    Lieve groetjes van Elle

    Like

  4. hmmmm hier was het maanzaad rustig maar het zonnezaad met die lakens was afgelopen ochtend/middag HEERLIJK ๐Ÿ˜‰

    Prachtig weer Merel!

    XXX

    Like

  5. Als het maanzaad komt kriebelen ben ik er helemaal weg van ๐Ÿ˜‰
    Je blijft supermooie dingen schrijven! Ik bewonder je … hoe je gevoelens zo in woorden gieten kan. Zo intens, zo wondermooi.

    Lieve groetjes

    Like

Reacties zijn gesloten.