Voor M. en A.

dan treurwilgt je schoot regenvlagen
en de leegte
die zielsverloren in je boezem snijdt
krast ik mis je in wolken die met je rouwen

en hoe men ingetogen een laatste keer zijn lichaam groet
woorden gehuld in nevelvlagen je willen troosten
het gaat aan je voorbij

het voelt als sterven in het avondlicht
nu je moederhart voor altijd breekt
je wil zo graag terug gaan in zijn tijd
en dat wat hem
naar adem happend de keel toesnijdt
met al je liefde een halt toe roepen

het waarom zaait hamerslagen in je hoofd
en de splinters in je verscheurde ziel
kijken je wanhopig aan

        ©   Merel

23 gedachten over “Voor M. en A.

  1. Leer me, hoe ik mezelf aanvaard
    ben ik dan zo fout? Ben ik echt zo weinig waard?
    Leer me, hoe ik mezelf aanvaard
    ben ik dan zo fout? Ben ik echt zo weinig waard? (…)
    © Yasmine

    Like

  2. Je gave om werkelijkheden met een ontzettend precieze poëtische zegging onder ogen van de lezer te brengen, is subliem. Andermaal schitterend geschreven gedichten, Micheline!

    Groetje

    Like

  3. Maar het heeft je ook veel geleerd, zoals leren van het leven te genieten..
    hi hi
    Gelukkig zijn er niet alleen diepe dalen, maar worden ze begeleid door bergen met toppunten

    Like

  4. Micheline,dank voor die mooie woorden,ze geven ons veel steun,ook dank aan al die mensen voor hun medeleven,hartverwarmend.M en A.

    Like

  5. Bijzonder mooi heb je je troostwoorden neergeschreven. Het werkwoord ‘treurwilgen’ is goed gekozen, het blijft hangen…

    Like

Reacties zijn gesloten.