Auti-denken (6)

hoe zwarte kraaien 
bloeddorstig het kind benaderen
schurend krassen
en chaotisch in zijn denken botsen

hoe benauwend zijn ruimte krimpt
stemmen hem overdonderen
en het geluid zoemend
zijn adem verbrijzelt

met een schreeuw van niet kunnen
kraakt zijn brein
en als wrakhout spoelt hij aan
in de zielsliefde die hem baarde

        ©  Merel

17 gedachten over “Auti-denken (6)

  1. het is niet alleen bij kinderen dat de zwarte kraaien nesten kunnen maken merel,
    het is heftige aandoening…..

    je hebt dit mooi geschreven…
    fij dat je er weer bent

    xxx

    Like

  2. dit schreef je heel mooi …
    Het is heftig … maar ik denk dat het vaak zo moet aanvoelen. Soms zou je in dat hoofdje willen kunnen zien …

    Lieve groetjes

    Like

  3. Heel moeilijk om zoiets te verwoorden.
    Maar hoe jij dit hier doet,
    is verbluffend mooi.
    Jouw zielsliefde
    moet een veilige haven zijn.

    Groetjes.

    Like

  4. Ik zat aan je zijde
    woordenloos…
    Want ik zag
    de ondraaglijke lichtheid
    van het bestaan
    die je tekende
    machteloos…
    En ik begreep
    jouw verdriet
    een beetje…
    Hoopte ik…
    Lei de arm
    van mijn ziel
    rond je schouder
    in een gebaar van :
    ik ben er nu even voor jou…

    Like

Reacties zijn gesloten.