Dan stokt je adem

dan stokt je adem voor heel even
blijft het slikken steken ergens halverwege
en zwarte kraaien kerven krassen in je ziel

het is alsof het voelen zich weer herhaalt
de pijn, de angst
het niet begrijpen
hoe de herinnering hem mee naar buiten neemt
en hoopt dat hij de toren nog kan zien

je houdt het loslaten in je handen
het lukt je wel alleen vandaag heel even niet
je ziet hoe grijze schimmen met hem dansen
en je genen die je ongenaakbaar in de ogen kijken
geef je zonder het te willen aan je kinderen mee

                   ©  Merel

24 gedachten over “Dan stokt je adem

  1. Ik geniet telkens van jouw mooie gedicht Merel als ik hier langs kom, Ik heb ook gedichten in mijn boek geschreven, maar zo mooi als jou kan ik toch niet dichten hoor
    groetjes en fijn weekend
    Sabine

    Like

  2. je houdt het loslaten in je handen
    het lukt je wel alleen vandaag heel even niet

    maar morgen weer wel,
    vandag heeft capitana de macht over het stuur…

    Like

  3. Dag Merel, Micheline, mevrouw Cuypers of hoe ik je ook noemen mag…ik kreeg net een hint van Patrick Nijs:kijk eens naar haar gedichten. Ik nam er één omdat de titel me aansprak tussenuit en het was meteen raak. Prachtig…ik ken je niet …maar voel de pijn de angst…niet begrijpen van genen…van kansen..van noodlot en dan stokt inderdaad je adem…ik maak het ook dagelijks mee..
    Hopelijk geniet je van mijn CD …’t is ook echt doorleefd net als jou gedichten…Ik beloof je opnieuw contact op te nemen…iedere maal als ik een gedicht van je lees de eerstvolgende dagen… alvast bedankt voor aankoop van CD. Je maakte mij alvast gelukkig. Veel liefs
    Marcel

    Like

Reacties zijn gesloten.