Het blauw van vrouwendromen

hoe het blauw van vrouwendromen
als vuurvliegjes uit haar poriën ontsnapt
langsheen het tuinpad gekleurd in herfstbladeren
de bedding van zijn ziel bereikt

hoe ze zachtjes fluistert
wat warmte in zijn stroom beweegt 
een golfverlangen zijn huid aanraakt

en de maan die vlindervoelend
wat sterrenliefde
als vonken in hun schoot laat groeien

                ©  Merel

15 gedachten over “Het blauw van vrouwendromen

  1. je dicht weer subliem ! En de maan speelt de
    hoofdrol vergezeld van een spirituele en zinnenprikkelende bries die zal de bruisende tintelingen tot leven roept !
    Enne…inderdaad …daarmee is ‘ zij ‘ nog niet terug en dat schijnt niet iedereen te snappen ! Fijne groetjes :-))pepino

    Like

  2. Dank je voor je bezoekje aan mijn blog.
    Soms waag ik me eens aan een versje, een beetje spelen met woorden, maar wat ik hier lees is echte poëzie. Om langzaam te degusteren en van te genieten!

    Like

  3. een betovering van woorden tot menselijke verlangens…..heb op mijn 2 blogs een link naar jou geplaatst…..vind je werken enorm prachtig!

    grtjs jan

    Like

Reacties zijn gesloten.