Het waaide herinneringen

het waaide herinneringen
die als pas ontloken bloesems
door mijn gedachten briesten
en beelden
nog niet verteerd
huppelden 
als uitgelaten kinderen uit mijn maag

ik zocht beschutting dicht bij je schoot
luisterde naar je buik
had je me vroeger niet verteld
hoe groeiwoorden
als minbloemen geduldig wachtten
om ooit vuurspuwend
als liefdesvonken
binnen in je te kriebelen

je trok verbaasde blikken uit de grond
ik zag hoe takken wenkbrauw fronsend zwegen
raapte misvormde mijmeringen op
en het leek alsof de laatste sintel
opgevangen tranen troostten

             ©  Merel

5 gedachten over “Het waaide herinneringen

  1. Hi Merel
    Ik ga zo wiezo iets anders doen kijk maar naar kruidje weblog. Er gaan veranderingen komen, waarin ik het beheer meer zelf krijg. Bedankt voor je tekst

    Like

Reacties zijn gesloten.