Wat windzucht

er sluipt windzucht langs de huizen
met in zijn armen wat dode vogels
gevonden in de schoot van kale akkers
waar versteende liefde geen honger stilt

en achter een verduisterd raam
vraag ik me af waarom een briesje
zielloos van mijn emoties eet

ik ril in de steek gelaten zinnen
bedek ze met wat laagjes pijn
vang wat golven op
die uit een zee van sprookjesdromen
verkrampt ontdekken
hoe koud de werkelijkheid wel is

ik heb met hen te doen
vertel ze hoe wintervelden
over bevroren gevoelens glijden
en de ziel zich in een ijslaag wikkelt

tot een maanzoen naar beneden duikelt
lippen zich vastklampen aan kristalroos
een fluisterwind warmbloedig wordt
en stroom smeltend
zich in alle stilte voortbeweegt

           ©  Merel

 

3 gedachten over “Wat windzucht

  1. “er sluipt windzucht langs de huizen”
    mooie openingszin.

    Bedankt Merel voor de medewerking aan mijn gedichtendagactie het was echt leuk zoveel mooie woorden te krijgen in zoveel verschillende stijlen op het zelfde thema.

    Like

Reacties zijn gesloten.