De geur van minnen

en in de kamer hangt nog steeds de geur
van stormachtige vonken
die zinverslindend met je lichaam speelden
hoe vingers je beroerden
even aarzelden bij je navel
hunkerden naar de tuin der lusten

je gloeide
dacht aan een lijf aan lijf beminnen
je was de vrouw die hartstocht ontketende
er lagen nog wat kruimels in je schoot

en vlinders vlogen uit je buik
als antwoord op de blik
die wellustig naar je keek

         ©  Merel

7 gedachten over “De geur van minnen

  1. Eindelijk ben ik nog eens hier geraakt!
    Wat een prachtig liefdesgedicht!
    Ik wens je een fijne woensdag Merel!
    Groetjes van Fleur

    Like

  2. Mooi zoals je deze dans der energieen vorm geeft, kenbaar maakt dat liefde ons bij de hand neemt en ons van onze sokken blaast.

    Dankgroetjes ut Sneek

    Boomvriend Ruerd

    Like

Reacties zijn gesloten.