Winterdromen

waarom winterdromen
koudzinnig waren

ze zag hoe een ijspegel
weemoedig naar beneden bengelde
alsof hij niet begreep
dat het lichtinval
zachtaardig zijn kristalglans beminde

er hing een open hemel in de lucht
met wat blauw donzig welbehagen
een winterzon die straal krachtig was
warme lijnen kleurde op beladen schouders

en hij die droom gebogen
naar de witte velden staarde
ijsbloemen tekende in het niets
begreep niet hoe iets in hem nog leefde

toch zong een merel
hoe ooit een gele roos zou bloeien

           ©  Merel

8 gedachten over “Winterdromen

  1. “ze zag hoe een ijspegel
    weemoedig naar beneden bengelde
    alsof hij niet begreep
    dat het lichtinval
    zachtaardig zijn kristalglans beminde”

    Wauw! Heel sterke woorden! En ook al zijn woorden te ontoereikend om echt een emotie, moment en of gevoel te vertalen, dit zijn een paar pareltjes van metaforen.
    En jij, jij bezingt gele rozen als symbool van vriendschap.

    Woensdagmiddag groet,

    W

    Like

  2. komen genieten … de laatste 2 waren nieuw voor me .. Mooi, heel mooi. Je tovert met woorden, je weerspiegelt gevoelens in treffende woorden! Chapeau!

    Lieve groetjes

    Like

  3. Hoi Merel,

    wat een mooi gedicht weer, hoe gaat het met je, je bent zo stilletjes, dikke knuffel van mij, ik wens je een fijne avond toe
    groetjes Sabine

    Like

  4. Leef in het nu en de hobbels worden ook minder.. ik heb geleerd door wat ik heb meegemaakt dat het goed is zoals het is.. ik heb een enorme ontwikkeling gemaakt..

    Like

Reacties zijn gesloten.