Wat ik lees

wat ik in je ogen lees
is hoe moedeloos je weg blokkeert
een dwarsbomer knarsetandend je zinnen kraakt
en de wind luidkeels roept
dat dichterswoorden niet echt minnen

ik zie hoe zwarte schimmen
schaduw spinnend je omringen
kronkelbochten pijnlijk in je armen knijpen
en mondstil je niet weet wat nog te zeggen

ik heb wat lichtgewicht voor je meegebracht
een boeket van herfstbladeren voor jou bedacht
die kleurrijk warmte in hun nerven branden

ik heb een bed voor jou gedicht
waar je rustgevend alles naast je neer kunt leggen
een liefdesblik opent aarzelend je deur
en schrijft haar naam in je rechter kamer

                 ©  Merel

9 gedachten over “Wat ik lees

  1. Ik denk dat ik hem begrijp en hij is weer mooi en zo liefdevol neergezet!
    Ik hou er gewoon van, net zoals ik van al je pareltjes hou!
    Nog een fijne vrijdag gewenst!
    Liefs

    Like

  2. Benijdbaar mooie gedichten schrijven is gewoon jouw stijl geworden, Merel. Ik dacht te alluderen op ‘Wat ik lees’, maar de diepe zeggingskracht ervan weerhield me.

    Groetje

    Like

  3. Hoi Merel.Dank u wel voor de mooie tekst in mijn gastenboek. Ben in de pauze van mn nachtdienst even wezen lezen bij u. Prachtig hoor, mooie teksten en u raakt me. Met hart en ziel geschreven lees ik. soms kwetsbaar, soms helend, maar altijd vanuit het hart.

    deze zin is zeker blijven hangen bij mij:

    ik heb een bed voor jou gedicht.

    Vind ik heel mooi en veelzeggend.

    Ik hoop dat ik nog eens weer mag komen lezen.

    groet Hendrik Jan.

    Like

Reacties zijn gesloten.