Herfstkind

ze ziet hoe takken stilaan
hun greep over het bladgroen verliezen
het gras de zachte bedding wordt
van de eerste bladeren die haar laten weten
dat de zomer zijn laatste loodjes telt

of het een vroege herfst wordt
vraagt ze zich verwonderd af

en het kind dat naast haar staat
kauwt zijn opgekropte letsels stuk
ze smaken naar mistige ogenblikken
nu herfstadem nevelsluiers blaast
die het lente zijn in hem voor eeuwig kraken

        ©  Merel

7 gedachten over “Herfstkind

  1. pfff als je de lente in je voelt kraken is er heel wat aan de hand merel.
    ik hoop dat ik hem nog even mag horen:-)

    jawel we krijgen een vroege herfst, maar zeggen we dat niet elk jaar ??
    xxx
    klaproos

    Like

  2. Prachtig gezegd:
    “de zomer die zijn laatste loodjes telt”
    Maar die laatste zijn beslist niet
    de minste!!!

    Weer een prachtig gedicht!
    Ik wil hier nog steeds heeeeeel veel bijlezen kom er alleen momenteel helaas nog niet aan toe!

    Groetjessss,
    beuzeblaadje

    Like

Reacties zijn gesloten.