Tranen van een dichter

waarom de dichter huilt
vraagt men zich verwonderd af
er zijn gekwetste woorden
die maan verduisterend
in zijn gedachten zweven

en een holle nacht
die eenzame wegen bewandelt
geen zachte ondergrond
alleen ijskoude werkelijkheid

er is de kamer die weemoedig zucht
kilte die vertwijfeld van de muren valt
en het bed dat met gebogen schouders
zijn verdriet niet meer kan dragen

hij telt verweesd de slapeloze nachten
nu zelfs het dichten geen tranen droogt

            ©  Merel

6 gedachten over “Tranen van een dichter

  1. rap rap zonder dat het ventje het in de mot heeft kom ik je zeggen dat ik er weer ben en zal morgen alles op mijn “gemak” alles lezen hé
    de zon heb ik via DHL opgestuurd niet mis hé???
    dikke knuf

    Like

  2. In mijn zoektocht naar blogs met inhoud, kwam ik op jouw blog terecht. Wat een prachtige dingen schrijf jij hier Merel! Dit zijn niet alleen zomaar gedichten maar ze zitten bovendien nog eens vol levenswijsheid. Enorm mooi!

    Lieve groet,

    Like

Reacties zijn gesloten.