Witte sluiers

hij had de sluiers wit geschilderd
dacht het wazige te doorbreken
maar hoezeer hij verbeten verder kleurde
de grijze mussen bleven zijn blik verstoren

een parel had zijn glans verloren
vreemd dacht hij
toen de schitter naast hem stond
had hij er nooit bij stilgestaan

nu botste hij tegen vreemde muren
sarcastisch noemde hij het een dronkemansgang
beelden vervaagden en de herinnering
was nog slechts een ogenblik verwijderd van verdwijnen

                ©   Merel

 

3 gedachten over “Witte sluiers

Reacties zijn gesloten.