Het onbekende

nu hij zich neervlijde in de zetel van de rust
schopte hij opgelucht zijn schoenen uit
en ademde de lucht van het bekende

dromenland kwam hem halen
en suste hem in het goed gevoel
zodat hij veilig sliep in het warme bed
tot plots ontwaken naast hem stond

hoor je wat ik hoor ?
vroeg wakker maken

bonzend hoorde hij het lawaai
in zijn schoenen stappen
de voeten holden vliegensvlug
en het lichaam kon niet anders dan volgen.

hij moest wel mee, willen of niet
de weg terug naar het onbekende

             ©  Merel

3 gedachten over “Het onbekende

Reacties zijn gesloten.