Op een dag

op een dag deed ze haar ogen dicht
je wist niet wat in haar roerde
hoe ze in alle stilte dacht
mijn God wat ben ik moe

veel te lang is het geleden
dat ik nog aan je heb gedacht
zie je mij als een egoïst 
nu ik even weg wil rennen
alleen maar aan mezelf denk
en me zo graag eens laat verwennen

verdrink ik in de jaloezie
als soms een steek van pijn
mijn keel dichtknijpt
omdat anderen . . .
– neen ik durf het niet te zeggen –

vergeef je me mijn God
als ik soms de moed verlies
en tranen langs mijn wangen glijden
wetende dat ik sterk moet zijn

ik hunker naar een schouder
waar ik even uit kan huilen
woorden die me laten proeven van de troost
en een knuffel, zo maar een keer voor niets

als je me  begrijpt
geef me dan wat van je kracht
zodat mijn moe zijn zich ontpopt
tot een vrouw die op zal staan
geef me  een klein  sprankeltje van verder gaan
voor mij is dat reeds genoeg

            ©  Merel

6 gedachten over “Op een dag

  1. op een dag deed ze haar ogen dicht
    je wist niet wat in haar roerde

    hmmmm dat is zo’n mooie zin.
    ik voel me weleens zoals in dit gedicht,
    het klinkt raar maar veel van je gedichten zijn me op het lijf geschreven zo lijkt het wel..

    groetjes
    klaproos

    Like

  2. krijg je een mooi boeketje … witte sprankeltjes van hoop met daartussen enkele drupjes roze kracht en blauwe moed … om goed voor jezelf te zorgen

    Like

Reacties zijn gesloten.