Vergeetmenietje

er staat een bloemetje in de tuin
niet al te groot
misschien zie je het wel niet
het hoofdje laat het soms een beetje hangen
het hartje voelt zo’n pijn
en zit boordevol verdriet
het bloemetje voelt zich vaak alleen.

de andere bloemetjes groeien verder in hun bloei
ze vergeten het bloemetje dat niet meer kan
het bloemetje vraagt nochtans niet veel
alleen wat warmte en begrip

heel even kijkt het naar omhoog
fluistert zachtjes 

   vergeet me niet

4 gedachten over “Vergeetmenietje

  1. Een erg lief gedichtje hoor ! Ik heb gisteren toevallig een foto genomen die er erg goed bij past maar vanmorgen geen tijd meer om die op computer te zetten.
    Groetjes, dank voor het linkje, je krijgt er dan bij mij ook eentje !

    Like

  2. Aah … dat arme kleine ding, dat niet meer kan zijn dan klein en blauw en frele en …
    Kon het maar eens schitteren als een roos of een orchidee of een …
    Maar nee, het is voorbestemd om nooit meer te zijn dan alleen maar … dat.
    Mooi.

    Like

Reacties zijn gesloten.